Het is zo goed als overal erkend dat de "geboorte van de Amerikaanse biker" heeft plaats gevonden tijdens het beruchte Gypsy Tour evenement in Hollister, CaliforniŽ, in het "Fourth of July" vakantie weekend  in 1947. Hollister '47 beÔnvloede niet alleen de motorfiets cultuur, maar ook de gehele Amerikaanse samenleving .

 

Vanaf dat moment stelde de biker cultuur, gevaarlijk leven, angst, jaloezie, en een groot aantal andere emoties en reacties, zich ver van het "normale" leven. In het epicentrum van het Hollister evenement waren verschillende motorclubs, die hoofdzakelijk bestonden uit Tweede Wereldoorlog veteranen, jonge mannen die net naar huis waren teruggekeerd vanuit de chaos en gruwel van de oorlog. Ze probeerden terug te komen in de rustig, bezadigde samenleving die in opkomst was als in het welvarende Amerika in de jaren na de oorlog. Maar een rustige samenleving was niet wat deze mannen verlangden, of nodig hadden ....

Na jarenlang bezig te zijn geweest met geweren in hun handen, kruipend in modderige en bloedige loopgraven, duiken naar de diepten van de zee in onderzeeŽrs, draaien en schieten in de geschutskoepels van B-25 bommenwerpers, en alles wat ze moesten doen om te overleven en vrijheid voor de rest van de burgers te behouden. Deze mannen vonden hun versie van een 'bezadigde samenleving" in de vorm van grote snelle motorfietsen, stevige drank, en af en toe een "meningsverschil" in beruchte bars zoals Shanghai Red in San Pedro, The All American in Los Angeles, en Johnny's in Hollister .

Een van de meest opvallende clubs in Hollister in 1947 was de Boozefighters, een groep onder leiding van de charismatische "Wino Willie" Forkner. Op dat moment bestonden de Boozefighters uit chapters in drie steden: Los Angeles, San Pedro en San Francisco. De Boozefighters Motorcycle Club, bijna uitsluitend samengesteld uit Tweede Wereldoorlog veteranen werd opgericht in 1946 in de All American Bar in Los Angeles (in de buurt van wat nu de stad van South Gate).

 Johnny's Bar in Hollister
 

Toen Wino Willie was buiten geschopt uit de "13 Rebels Motorcycle Club" vanwege zijn uitbundige drankgebruik, besloot hij zelf een club op te richten met mannen als Vern Autrey, Jack Lilly, Jim Cameron, J.D. Cameron, George Manker, Bobby Kelton, "Red Dog" Dahlgren, "Dink" Burns, Gil Armas, Johnny Roccio, Johnny Davis, "Fat Boy" Nelson, Lance Tidwell, and C.B. Clausen.

De club kreeg zijn naam van een idee van een man, die ironisch genoeg nooit lid is geworden, Walt Porter. Porter was een regelmatige gast in de All American. Toen hij hoorde dat Willie en de andere jongens een nieuwe naam zochten, suggereerde hij "The Boozefighters".


 

De Boozefighters en Hollister veranderde in een legende doordat er "nooit een saai moment"  was en het de belichaming is van de Biker Lifestyle. Er was inderdaad veel te drinken in Hollister, en in het centrum kon je wild rijden terwijl de wedstrijden van de Gypsy Tour  werden gehouden op de Bolado Racetrack net buiten de stad. Twee Boozefighters, te weten Gil Armas en Jim Cameron stonden er bekend om dat ze hun motoren regelmatig de lokale bars binnen reden, in het bijzonder Johnny's, nog steeds een mijlpaal in Hollister.

 

The Original Wild Ones  

 

Barney Peterson, een opportunistische fotograaf van de "San Francisco Chronicle" zag in Hollister zijn kans op eeuwige roem. Hij ensceneerde een foto van een onbekende, dronken man (gťťn clublid) op een motor omringd door lege bierflesjes. De foto haalde nooit de "Chronicle", maar Peterson slaagde erin om hem te publiceren op pagina 31 van "Life Magazine", de editie van 21 juli 1947. Toen het blad in de rekken kwam werd het publiek geconfronteerd met een verontrustende paginagrootte foto met schreeuwerige teksten. Het gewone volk had kennis gemaakt met een nieuw beest.


 

In het bijschrift van Life Magazine stond te lezen: "Vakantie voor motorrijders, hij en z'n vrienden terroriseren een stad." Het concept van, "Motorrijders nemen stad over", was geboren. Een concept dat voor sensatie, en een dreigende angst zou zorgen voor zowel de mensen binnen als buiten de motorscene. Media sensatiezucht vertaalde het rijden en drinken van Hollister in een angstaanjagend vertoon van brute kracht en macht. De op hol geslagen trein was snelheid aan het vergaren.

 

 

In 1951, Harper's magazine publiceerde een verhaal genoemd: "Cyclist raid", geschreven door Frank Rooney. Rooney was geinspireerd door Hollister '47. En ja, in zijn verhaal neemt een "motorbende" een stad over.

 

 Life Magazine, July 21, 1947

Het ging serieus fout toen, kort daarna, Stanley Kramer, een jonge ambitieuze film producer, de Hollister inspiratie voelde, en Rooney's korte verhaal. Zijn klassiek geworden film, "The Wild One" debuteerde in New York op de laatste dag van 1953. De rollen van "Johnny" en "Chico" werden vertolkt door respectievelijk Marlon Brando en Lee Marvin. Dit was vooral om hun beide carriŤres te lanceren.

 

Belangrijker was de sociale impact van de film. Het leder, de houding, de motoren en de altijd aanwezige kracht en macht van de bikers werd een paradoxale angst/jaloezie attractie voor iedereen. Niet iedereen kan een "Wild One" worden, maar het leek erop dat iedereen, diep van binnen, het wel wilde.

 

Het karakter van Chino was losjes gebaseerd op Wino Willie, maar Wino distantieerde zich daarvan, hoewel hij gevraagd werd om input te geven bij het maken van de film, omdat hij zeer ontevreden was over de negatieve berichtgeving over wat er werkelijk gebeurd was in Hollister 1947.

Lee Marvin as Chico in "The Wild One"

 

"Wino" Willie Forkner

De media bleef het "vrees/jaloezie" element van de biker gedurende de jaren '50 en '60 uitmelken. De films, "The Born Losers", The Savage Seven" en "Ze Devils on Wheels" zijn voorbeelden van "brotherhood" die in de naoorlogse jaren was ontstaan. De belangrijkste regels die elke motorclub bij elkaar houdt zijn "Liefde en Respect". Dit concept komt uit de oorlogstijd toen liefde en respect het verschil konden maken tussen leven en/of dood. Het is ook een "True Brotherhood" als gemeenschappelijke gevoelens en interesses, een manier van leven worden, en niet slechts socialiseren.

 

Diep in zijn hart wist Willie Forkner dit. Dit is waarom de, door hem opgerichte club, al bijna 70 jaar bestaat. De Boozefighters Motorcycle Club is een van de elite organisaties binnen de MC gemeenschap, vanwege zijn bewezen lange levensduur en de serieuze passie voor deze manier van leven.

"Wino" Willie Forkner

 

Het beroemde, Boozefighters groen met wit logo, de fles met de drie sterren, is een legende op zich. Er is veel gespeculeerd over de herkomst, maar kort voor haar dood vertelde Wino's weduwe Teri, dat het ontwerp was gebaseerd op het vroegere label van Hennessy's cognac. "Willie vond de sterren in dat label zo mooi dat hij ze over  de fles zette."  Het gebruik van de fles in het logo is vanzelfsprekend, hij werd niet voor niets "Wino" genoemd !

 

Vandaag de dag heeft de Boozefighters Motorcycle Club leden wereldwijd. Er is een grote eerbied voor de geschiedenis van de club, niet alleen de specifieke geschiedenis van de organisatie, maar een respect voor de geschiedenis van de hele levensstijl, een respect dat deze club heeft gemaakt tot van de meest unieke en meest geŽerde in het gehele biker gemeenschap.